در رباتهای ضدعفونیکننده فضاهای عمومی، سرعت عملکرد ربات تحت تأثیر مدت زمان لازم برای انجام کار قرار دارد. منابع UVC استاندارد معمولاً نیاز به کارکرد طولانیتری دارند تا بتوانند میزان میکروارگانیسمها را به حد مطلوب کاهش دهند؛ این امر باعث میشود رباتها مدت زمان بیشتری برای انجام کار صرف کنند. مشکل اصلی فقط توان لامپ نیست؛ بلکه میزان تشعشع در هر واحد زمان نیز مهم است؛ همچنین، حفظ ثبات این میزان در طول عمر ربات نیز ضروری است.
آنچه از نظر فنی اهمیت دارد:
لامپهای یدید گالیوم، تشعشع UVC را در محدوده ۲۵۴ نانومتر قرار میدهند؛ این امر باعث ایجاد جریان پیوسته فوتونها میشود که میتواند به آسیب رساندن به اسیدهای نوکلئیک کمک کند. همچنین، استفاده از بازتابندههای دوخروماتیک با بازتاب بالا و پوشش کوارتز بدون ازن، باعث افزایش شدت تشعشع در سطح مورد نظر میشود. این امر منجر به افزایش چگالی انرژی (میلیجول بر سانتیمتر مربع) در هر ثانیه میشود.
مزایا:
با این روش، زمان لازم برای رسیدن به دوز مرگبار کاهش مییابد؛ همچنین، از آنجایی که تشعشع لامپ پایدار است، نیازی به افزایش زمان کار برای جبران کاهش کارایی لامپ نیست.
چرا این روش مناسب است:
رباتهای ضدعفونیکننده خودکار نیاز به چرخههای کوتاه و قابل تکرار دارند. استفاده از ماژولهای UVC با چگالی انرژی بالا، باعث کاهش زمان لازم برای ضدعفونی میشود؛ در نتیجه، کارها سریعتر انجام میشوند و ظرفیت روزانه ربات افزایش مییابد. وجود سیستم بازخورد شدت تشعشع، به ربات امکان میدهد تا در شرایط مختلف، سرعت یا تعداد بارهای ضدعفونی را تنظیم کند تا یکنواختی تشعشع حفظ شود.
جزئیاتی که نباید نادیده گرفته شوند:
این لامپها نسبت به گرما حساس هستند؛ بنابراین باید جریان هوا و فاصله نصب لامپ را در محدوده مشخصی نگه داشت تا تشعشع لامپ پایدار بماند و دمای لامپ نیز ثابت بماند؛ در غیر این صورت، تشعشع لامپ کاهش یافته و عمر لامپ کوتاهتر خواهد شد. همچنین، باید مطمئن شد که سیستم الکتریکی لامپ با سیستمهای مربوط به ربات سازگار باشد؛ همچنین، تعویض لامپ باید بر اساس ساعات کار و دادههای مربوط به شدت تشعشع انجام شود، نه بر اساس تاریخ.